Organizatorem wydarzenia była Światowa Federacja Stowarzyszeń Narodów Zjednoczonych (WFUNA), organizacja non-profit działająca w ramach Rady Gospodarczej i Społecznej ONZ (SCOSOC).

Każdy z uczestników został delegatem określonego państwa i w ramach wyznaczonego komitetu reprezentował jego poglądy w określonym temacie. Tiffany Sajdok reprezentowała Sierra Leone w sprawie wzmacniania praworządności, Maria Wania stanęła w obronie Chin w ramach Komisji ds. Statusu Kobiet a Mateo Rucki jako delegat Norwegii zajmował się śmiercionośnymi autonomicznymi systemami uzbrojenia.

Zadaniem uczestników w ramach przygotowania się do udziału w symulacji było zapoznanie się z opiniami przyporządkowanych im państw w danej dziedzinie. Korzystali z pomocy organizatorów, którzy udostępnili im bazę dokumentów i przygotowali online spotkania przygotowawcze.

Celem każdego komitetu było przygotowanie rezolucji, dokumentu wyrażającego stanowisko ONZ w danym temacie. Rezolucje te miały zostać przyjęte w drodze konsensusu, bez formalnego głosowania. Wszystkie państwa zatem musiały się zgodzić z treścią dokumentu, co wiązało się często z długimi dyskusjami na temat poszczególnych akapitów, zdań, czasami nawet słów, gdyż poglądy niektórych państw w danej sprawie były sprzeczne. Wymagało to zatem otwartego podejścia i uważnego słuchania.

W sali obrad Zgromadzenia Ogólnego ONZ odbyły się również uroczyste ceremonie otwarcia i zakończenia konferencji. Do 1700 uczestników z 73 krajów świata przemówił sekretarz generalny ONZ António Guterres.

W ramach przerw i imprez towarzyszących gimnazjaliści zwiedzili najciekawsze miejsca Nowego Jorku oraz zapoznali się z rówieśnikami z niemal całego świata. Na szczególną uwagę zasługuje wyjątkowy wieczór kultur, w ramach którego delegacje przygotowały stoiska z prezentacją swojego rodzimego kraju. Odbyły się też pokazy wokalno-taneczne, młodzież na ten cel założyła elementy strojów narodowych.